Moim zdaniem Anglia jest kolebką pięknych założeń ogrodowych. Nie bez przyczyny to właśnie tam odbywają się prestiżowe, międzynarodowe wystawy m.in. Chelsea Flower Show, które z zapartym tchem śledzi całe środowisko architektów krajobrazu. To właśnie w tym kraju rodzą się trendy i nowości. Ja, myśląc o naturalnym, przyrodniczo związanym z otoczeniem ogrodzie, mam przed oczami właśnie taki – angielski. W nim ma swoje miejsce mech, woda, krzewy oraz rzeźby. Nikt się nie martwi, że murek oporowy wygląda staro. Właśnie tak ma być – całkowicie naturalnie.

Wiele roślin stosowanych w tamtejszych założeniach, nie sprawdzi się w naszym klimacie. Na szczęście przyroda nie próżnuje i dzięki temu mamy wiele cudownych gatunków, które doskonale sobie poradzą w polskich warunkach. Dlatego też podrzucam Wam garść zdjęć z pokazowych angielskich ogrodów. Zakochajcie się na wiosnę

Będąc w Nicei, nie mogłam nie pojechać do Monako. Za 1 euro zrobiłam sobie 40 minutową wycieczkę miejskim autobusem, bajeczną trasą ciągnącą się nad morzem. Urzekły mnie tamtejsze rezydencje z wiszącymi ogrodami, ale największe wrażenie wywarły na mnie ogrody na dachach w samym Monako. Idąc po przepięknym, pełnym palm i kaktusów parku nie zdawałam sobie nawet sprawy, że znajduje się na dachu hotelu. Wszystko jest tak niesamowicie dopracowane w szczegółach, dopieszczone, przemyślane. Każdy skrawek ziemi zabrany pod budowę apartamentowca, oddany jest w postaci zieleni na dachu. I nie jest to aranżacja z traw i kwiatów, ale z palm, sosen i innych wysokich drzew.

Równie dobrze w Polsce można zakładać takie ogrody. Odpowiednie izolacje i projekty, ułatwiają założenie podniebnego ogrodu. Także jeśli ktoś ma takie życzenie, to może mieć wyłącznie dla siebie zaciszny, pełen ulubionych roślin zakątek parę pięter nad ziemią.

Zwiedzając Andaluzję nie mogłam pominąć Malagi. Jest to ponoć jedno z najbiedniejszych miast Hiszpanii i rzeczywiście na ulicach widać wielu bezdomnych. Jednak mimo to, Malaga mnie zachwyciła.

Największe wrażenie wywarł na mnie port morski. Nowocześnie urządzona promenada wzdłuż południowego nabrzeża, pełna jest zaskakujących rozwiązań architektoniczno – przestrzennych. Podzielono ją na sektory w których zaprojektowano fontanny, romantyczne zaułki, nowoczesne ławki, place zabaw dla dzieci, budynki edukacyjno – kulturalne. Całość kosztowała 27  mln euro.

W budowie jest jeszcze część zachodnia, która na planach wygląda równie ciekawie co ta pierwsza, zrealizowana.

Według mgr sztuki Katarzyny Kadłuczki inastalacja artystyczna jest rozpowszechnioną na zachodzie formą komunikacji jaką posługuje się współczesna sztuka przy kształtowaniu przestrzeni publicznej oraz wypełnia lukę istniejącą pomiędzy małą architekturą, a rzeźbą. Do jej tworzenia wykorzystuje się materiały stanowiące same w sobie środek przekazu. Wymaga to od autora dużej odpowiedzialności, umiejętnego dzielenia się sensem powstania budowli, trafienia w miejsce, architekturę, samopoczucie mieszkańców. Taka instalacja niesie za sobą duże ryzyko odrzucenia przez odbiorcę, może zostać odebrana zupełnie w inny sposób niż zakładał autor.

W Warszawie na targówku artyści podjęli próbę zagospodarowania przestrzeni i na skwerze przy ratuszu powstała Instalacja artystyczna reFUN.

Zdania są podzielone. Jednym pomysł domku z palet i „odpoczywaczy” ze sprasowanej makulatury się podoba, innym nie. Dzieciaki mogą oglądać proces biodegradacji torby, malować błotem szablony, rozwijać wyobraźnię i światopogląd o ekologii.

Do projektu zostali zaproszeni artyści z Holandii i Niemiec, którzy na swoim koncie mają wiele już takich wystaw. Inicjatywa REFUN odbywa się w ramach projektu REBLOK ? Społecznej Rewitalizacji Blokowisk. Organizatorem wydarzenia jest Urząd Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy.

Marbella, to miasteczko na Costa del Sol w Hiszpanii, które moim zdaniem stawia wyłącznie na jakość. Eleganckie bary i restauracje są położone w uroczych uliczkach pełnych fantastycznie kwitnących roślin. Stare miasto skupia się wokół placu pomarańczowego „Plaza de Naranjos” i jest po dziś dzień częściowo otoczone murami obronnymi. Zieleń, zieleń i jeszcze raz zieleń, to pierwsze co mi przychodzi do głowy gdy wspominam to miasteczko.

Nawet najmniejszy skrawek…pomostu da się zmienić w ogród. Wytarczą dobre chęci, parę donic i kilka fajnych roślin. Ten znajduje się w Amsterdamie. Jak dla mnie bomba.

Ogród przedstawiający Yorkshire jako dzieło sztuki, celebruje widoki znajdujące się w tym hrabstwie. Pozwala nam spojrzeć na pejzaż oczami artysty, czerpiącego inspirację z wielkich twórców takich jak Henry Moore, Barbara Hepworth, David Hockney, Andy Goldsworthy i Joseph Turner.

Ogród przedstawia krainę Yorkshire w ten sam sposób, w jaki Turner malował swoje obrazy. Niekoniecznie jest to wierne odbicie jego twórczości, ale odzwierciedlenie tego co widział. Aranżacja i wykonanie projektu przedstawia na pierwszym planie tradycyjne, wzorzyste pola, następnie faliste wrzosowiska, a całość zamykają wijące się, skaliste wzgórza Yorkshire.

W sercu ogrodu znajduje się również rzeźba – Barbara Hepworth „ Ascending Form” z 1958 roku.

Ten ekscytujący, miejski ogród powstał z myślą o studentach i prowadzących koledżu dla niesłyszących w Doncaster. Aranżacja ma za zadanie stymulowanie zmysłów, które są zawsze bardziej rozwinięte, kiedy jeden z pozostałych (w tym przypadku słuch) jest  słabszy.

Relaksujące miejsce pozwala uczniom i wykładowcom porozumiewać się w spokoju i ciszy . Ławki rozmieszczone na przeciw siebie ułatwiają komunikację, a ciemne tło jest pomocne przy odczytywaniu języka migowego.

W celu pobudzenia wzroku, posadzono jaskrawe rośliny. Węch stymulują zapachy kwiatów, drzew owocowych i ziół. Głównym punktem ogrodu jest rzeźba nazwana „Dotyk”. Uczniowie mogą zanurzać ręce w wodzie i tym samym odkrywać nowe składniki środowiska.

„The Lands’ End Across the Pond Garden” jest inspirowany filozofią amerykańskiego architekta Franka Lloyda Wrighta. Łączył on w jednolitą całość naturę z terenami zabudowanymi. Stosując ten trik, ogród zaprojektowany przez Adama Frosta, stał się stylowym wnętrzem zawieracjącym ulubione materiały wykorzystywane zazwyczaj przez Wrighta.

Polerowane, betonowe bloki, kamienie po których można przejść na drugą stronę stawu i ściana ze spadającą wodą gwarantują w ogrodzie ruch.  Miejsce do siedzenia przypomina o miłości Wrighta do elementów organicznych. Powściągliwa selekcja roślin dała doskonały efekt tworzący oazę spokoju i odosobnienia. Dodanie żywopłotów z grabu i wysokich wiązów zbudowało zbalansowaną aranażację łączącą w sobie mieszaninę poziomych i pionowych nasadzeń.

Architekt krajobrazu Tom Hoblyn, swoje dzieciństwo spędził w Kornwalii. Dorastanie pośród tamtejszego krajobrazu, a w szczególności częste oglądanie wrzosowiska Bodmin Moor i zabawa przy majestatycznym, tajemniczym, granitowym ostaniecu Cheesewrings, zainspirowały go do zaprojektowania ogrodu. Połączył w nim piękno nagich, skalnych występów i miękkich strumieni płynących na wybrzeżu, razem z detalami zaczerpniętymi z ogrodów Trebah i Trewithen.

Naturalny basen o granitowych ścianach, stanowi jedną całość z blisko położonym, dającym kojący w upalne dni cień, cylindrycznym pawilonem. Całość otaczają naturalistyczne nasadzenia. Ten ogród to synonim prostoty, ekologii i naturalizmu. Styl w jaki zostały posadzone rośliny przywodzi na myśl bezmiar kornwalijskich ogrodów, w których znajdziemy wysokie sosny wyrastające spośród różanecznków otoczonych kępami traw i delikatnymi bylinami.

Zobaczmy więc, co tak oczarowało Toma Hoblyna i czy sami się zakochamy w tym klimacie.