Moim zdaniem Anglia jest kolebką pięknych założeń ogrodowych. Nie bez przyczyny to właśnie tam odbywają się prestiżowe, międzynarodowe wystawy m.in. Chelsea Flower Show, które z zapartym tchem śledzi całe środowisko architektów krajobrazu. To właśnie w tym kraju rodzą się trendy i nowości. Ja, myśląc o naturalnym, przyrodniczo związanym z otoczeniem ogrodzie, mam przed oczami właśnie taki – angielski. W nim ma swoje miejsce mech, woda, krzewy oraz rzeźby. Nikt się nie martwi, że murek oporowy wygląda staro. Właśnie tak ma być – całkowicie naturalnie.

Wiele roślin stosowanych w tamtejszych założeniach, nie sprawdzi się w naszym klimacie. Na szczęście przyroda nie próżnuje i dzięki temu mamy wiele cudownych gatunków, które doskonale sobie poradzą w polskich warunkach. Dlatego też podrzucam Wam garść zdjęć z pokazowych angielskich ogrodów. Zakochajcie się na wiosnę

Ogród przedstawiający Yorkshire jako dzieło sztuki, celebruje widoki znajdujące się w tym hrabstwie. Pozwala nam spojrzeć na pejzaż oczami artysty, czerpiącego inspirację z wielkich twórców takich jak Henry Moore, Barbara Hepworth, David Hockney, Andy Goldsworthy i Joseph Turner.

Ogród przedstawia krainę Yorkshire w ten sam sposób, w jaki Turner malował swoje obrazy. Niekoniecznie jest to wierne odbicie jego twórczości, ale odzwierciedlenie tego co widział. Aranżacja i wykonanie projektu przedstawia na pierwszym planie tradycyjne, wzorzyste pola, następnie faliste wrzosowiska, a całość zamykają wijące się, skaliste wzgórza Yorkshire.

W sercu ogrodu znajduje się również rzeźba – Barbara Hepworth „ Ascending Form” z 1958 roku.

Ten ekscytujący, miejski ogród powstał z myślą o studentach i prowadzących koledżu dla niesłyszących w Doncaster. Aranżacja ma za zadanie stymulowanie zmysłów, które są zawsze bardziej rozwinięte, kiedy jeden z pozostałych (w tym przypadku słuch) jest  słabszy.

Relaksujące miejsce pozwala uczniom i wykładowcom porozumiewać się w spokoju i ciszy . Ławki rozmieszczone na przeciw siebie ułatwiają komunikację, a ciemne tło jest pomocne przy odczytywaniu języka migowego.

W celu pobudzenia wzroku, posadzono jaskrawe rośliny. Węch stymulują zapachy kwiatów, drzew owocowych i ziół. Głównym punktem ogrodu jest rzeźba nazwana „Dotyk”. Uczniowie mogą zanurzać ręce w wodzie i tym samym odkrywać nowe składniki środowiska.

„The Lands’ End Across the Pond Garden” jest inspirowany filozofią amerykańskiego architekta Franka Lloyda Wrighta. Łączył on w jednolitą całość naturę z terenami zabudowanymi. Stosując ten trik, ogród zaprojektowany przez Adama Frosta, stał się stylowym wnętrzem zawieracjącym ulubione materiały wykorzystywane zazwyczaj przez Wrighta.

Polerowane, betonowe bloki, kamienie po których można przejść na drugą stronę stawu i ściana ze spadającą wodą gwarantują w ogrodzie ruch.  Miejsce do siedzenia przypomina o miłości Wrighta do elementów organicznych. Powściągliwa selekcja roślin dała doskonały efekt tworzący oazę spokoju i odosobnienia. Dodanie żywopłotów z grabu i wysokich wiązów zbudowało zbalansowaną aranażację łączącą w sobie mieszaninę poziomych i pionowych nasadzeń.

Architekt krajobrazu Tom Hoblyn, swoje dzieciństwo spędził w Kornwalii. Dorastanie pośród tamtejszego krajobrazu, a w szczególności częste oglądanie wrzosowiska Bodmin Moor i zabawa przy majestatycznym, tajemniczym, granitowym ostaniecu Cheesewrings, zainspirowały go do zaprojektowania ogrodu. Połączył w nim piękno nagich, skalnych występów i miękkich strumieni płynących na wybrzeżu, razem z detalami zaczerpniętymi z ogrodów Trebah i Trewithen.

Naturalny basen o granitowych ścianach, stanowi jedną całość z blisko położonym, dającym kojący w upalne dni cień, cylindrycznym pawilonem. Całość otaczają naturalistyczne nasadzenia. Ten ogród to synonim prostoty, ekologii i naturalizmu. Styl w jaki zostały posadzone rośliny przywodzi na myśl bezmiar kornwalijskich ogrodów, w których znajdziemy wysokie sosny wyrastające spośród różanecznków otoczonych kępami traw i delikatnymi bylinami.

Zobaczmy więc, co tak oczarowało Toma Hoblyna i czy sami się zakochamy w tym klimacie.

W związku z odbywającą się imprezą Chelsea Flower Show trwającą od 24 do 28 maja, chciałam Wam pokazać ogrody projektowane w stylu angielskim, które pod swoją opiekę wzieło Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze (Royal Horticultural Society).

Pierwszym z nich będzie Harlow Carr – ogród zdominowany przez wodę, kamienie i drzewa. Mocno wpisuje się w otaczający klimat Yorkshire. Architekci krajobrazu starali się poszerzyć granice projektowania i stylu. Dobierając rośliny, tworzyli piękny, a czasem nawet prowokujący wygląd.

W XVIII wieku odkryto tu źródła wody siarkowej. Zabezpieczono je jednym odwiertem i zbudowano hotel z łaźnią, z których po uiszczeniu odpowiedniej opłaty, można było korzystać do woli.

Towarzystwo mając za zadanie promowanie i rozwój nauki, sztuki i praktyki ogrodniczej, założyło w 1950 roku ogród botaniczny Harlow Carr. Głównym celem przedsięwzięcia było stworzenie miejca, gdzie mogłaby zostać oceniona przydatność rożnych gatunków roślin do uprawy ze szczególnym uwzględnieniem warunków odnoszących się do północnej Anglii. Początkowo obszar zajmował 10,5 ha, ale został powiększony do 27,5.

Miejsce to szybko zyskało rzesze wielbicieli, którzy zaczęli opisywać park jak słodkie, ustronne miejsce ze starannie dobranymi drzewami, krzewami, kwiatami, ławami i zacienionymi altanami. Obecnie hotel Harrogate Arm i łaźnia mieszczą w sobie ogrodnicze centrum szkoleniowe. Budynek został przebudowany w 1958 roku i zawiera salę konferencyjną, bibliotekę oraz biura. Czasami można w okolicy wyczuć charakterystyczny zapach siarki.

W roku 2010 liczba odwiedzających to urocze miejsce przekroczyła 200 tysięcy.