Chcąc mieć w ogrodzie jesienne kwiaty warto wysiać astry. Callistephus chinensis przywędrował do nas z Japonii oraz z Chin i właśnie jego odmiany są najpopularniejsze i najpiękniejsze. Kolorystyka ich igiełkowatych kwiatów przechodzi od bieli poprzez żółć, morelę i czerwień, aż do ciemnych fioletów.

Nasiona wysiewa się do inspektu pod koniec trzeciej dekady marca, w miejscu gdzie średnia temperatura będzie stała w granicach 13° C. Przepikowane siewki wysadzamy na słoneczne rabaty w maju, w rozstawie 30 × 35 cm (odmiany wysokie), 20 × 25 cm (odmiany karłowate). Gdy rośliny dobrze się ukorzenią dobrze jest nawozić je co 2 tygodnie nawozem wieloskładnikowym. 

Dalia, to nazwa która całkowicie oddaje urodę naszej dzisiejszej bohaterki. Jest ona bowiem wytworna, gustowna, szykowna i zgrabna. Powinna znaleźć swoje miejsce w każdym ogrodzie, ponieważ wśród gamy kolorów, wielkości i wyglądu jej kwiatów każdy znajdzie coś dla siebie.

Mimo iż łodygi dalii są grube to łatwo się łamią, dlatego też najlepiej posadzić jest je w miejscu osłoniętym i słonecznym na glebie przepuszczalnej i bogatej w składniki pokarmowe.

Rośliny wysiewamy do pojemników na przełomie lutego i marca, a po około 3 tygodniach pikujemy. Do ogrodu lub na balkon przenosimy je w połowie maja, sadząc w odpowiednich odległościach. Między tymi najwyższymi najlepiej zostawić 90 cm przestrzeni, między wysokimi 70 cm, między niskimi 30 cm, a między karłowatymi 15 cm.

Jeśli chcemy hodować dalie w pojemnikach, najlepiej zastosować środki do poprawy pokroju roślin czyli retarendy. Dzięki nim rośliny będą niższe, odporniejsze na stresy (np. wodny) i szkodniki, będą miały intensywniejsze zabarwienie.

Dalie kwitną od lipca do października, ale chcąc przedłużyć ten stan na początku lata powinniśmy uszczykiwać końce pędów, a w czasie kwitnienia usuwać przekwitłe kwiaty. Większe rozmiary kwiatostanów uzyskamy zrywając dolne pąki z łodygi.

Reagujmy od razu, gdy zobaczymy na roślinach mszyce, mogą one przyczynić się do rozwoju chorób wirusowych. Warto jest także sprawdzać od czasu do czasu czy na liściach nie rozwija się grzyb, gdyż szybka rekacja i oprysk uratuje nam wszystkie ogrodowe piękności.

Dalie nie zimują w naszych warunkach klimatycznych, dlatego też przed pierwszymi przymrozkami wykopujemy ich karpy, pędy przycinamy 15 cm nad ziemią i przenosimy je do pomieszczenia, w którym temperatura będzie utrzymana na poziomie 6-8?C.

Pelargonie są tak pospolite, że teoretycznie wszystko o nich wiemy. Pewne jest to, że pięknie rosną w skrzynkach na balkonach.

Jeśli chcemy, żeby ich liście skryły się wśród kwiecia, należy spełnić kilka warunków. Przede wszystkim sadzimy je w ziemi kompostowej z dodatkiem piasku i torfu. W centrach ogrodniczych znajdziemy gotowe podłoże do pelargonii. Kwiaty najbujniej rozwijają się na stanowisku słonecznym, ale zniosą również półcień. Należy je często podlewać (w czasie upałów nawet dwa razy dziennie) i dostarczać im składników pokarmowych – można w ziemi umieścić nawóz w formie granulek lub pałeczek.

Pelargonie na zdjęciach pochodzą z grupy zwanej ogrodowymi i charakteryzują się omszonymi liśćmi, kwiatami zebranymi w baldachy oraz sporą odpornością na choroby, wiatry, upały i chłody.

Nadszedł czas na hortensje. Ich krzewy obsypały się miniaturowymi, cudownymi kwiatami zebranymi w kolorowe pompony.

Żeby zakwitły w naszym ogrodzie trzeba zapewnić im więcej wilgoci i żyzną, próchniczą glebę o kwaśnym odczynie (najlepiej z dodatkiem torfu). Krzewy hortensji pochodzą z Dalekiego Wschodu, dlatego w naszych warunkach klimatycznych mogą przemarzać. Trzeba się nimi dobrze zaopiekować, ale dzięki temu odwdzięczą się subtelnym zapachem, który roztaczają ich przepiękne kwiatostany.

Do sierpnia krzewy zasilamy nawozami zakwaszającymi podłoże. Gdy będziemy podlewać je roztworem ałunu w proporcjach 60 g na 10 litrów wody, uzyskamy niebieską barwę płatków.

Cięcie hortensji ograniczamy do minimum, ponieważ przyszłoroczne kwiatostany zawiązują się tegorocznego lata. Usuwajmy więc tylko połamane pędy i uschnięte baldachy.

Do wyboru mamy:

• hortensje drzewiaste – osiągają 1-1,5 m, kwiaty półkuliste, kwitną od VI-VIII;
• hortensje ogrodowe – dorastają do 1,5 m, kwiaty kuliste, kwitną od VI-IX;
• hortensje bukietowe – rosną do 2 m wysokości, kwiaty stożkowate, kwitną od VII-IX, najbardziej odporna ze wszystkich hortensji;
• hortensja dębolistna – krzew do 1,5 m, ma liście podobne do dębowych, kwiaty rozwijają sie w VII i VIII, wykazuje się niską mrozoodpornością;
• hortensja piłkowana – niski krzew do 1 m; kwiaty zebrane w płaskich baldachach, kwitnie VI – VIII, odmiana odporna na mrozy.